EERSTE LEZING: Ezechiël 39,21-29
TWEEDE LEZING: 1 Petrus 4,12-19
EVANGELIE: Johannes 17,1-13
Het was een spannende dag. Ze had er geweldig tegen opgezien. Tegen de operatie die ze moest ondergaan. Wat zouden ze allemaal vinden? Zou de operatie slagen? Hoe zou ze er doorheen komen? Hoe lang zou ze nodig hebben om te herstellen? Vragen die door haar hoofd maalden. En vooral: zou het met de kinderen allemaal goed gaan, nu ze enige tijd niet thuis zou zijn? Toen ze haar naar de operatiekamer brachten, herinnerde zij zich ineens wat een goede vriendin tegen haar gezegd had. De dag voor de operatie was ze nog even bij haar gekomen. Ze had gezegd: ik zal op het moment van de operatie voor je bidden. En het was net alsof er een last van haar schouders viel. Ik ben in goede handen! Er wordt voor mij gebeden!
Soms kan dat je bemoedigen, te weten dat er mensen zijn die voor je bidden! Als er zorgen zijn op je werk of met je gezondheid. Als er problemen zijn op school met een van je kinderen of zorgen in je huwelijk. Dat er dan mensen zijn die heel concreet aan je denken in hun gebed. Mensen waarvan je weet: zij zoeken het aangezicht van God voor mij.
Jezus bidt voor de leerlingen omdat zij in de wereld achterblijven. In de wereld bevindt zich namelijk hun werkterrein. Daar voltrekt zich hun missie. Onder de mensen. Op al die plekken waar ook tegenkrachten zijn, waar gebrokenheid is, waar zoveel door de zonde kapot is gemaakt. Daar, op die plek!
Laten we steeds weer beseffen dat er op ons leven een roeping rust. Na de viering van vandaag worden we weer uitgezonden. Een week ligt voor ons. Waar bent u deze week? Er zijn misschien handen, die alleen u kunt vasthouden. Oren die wachten op een woord van jou. Noden waarin alleen u kunt voorzien. Deuren die alleen voor jou opengaan. Een vriend of vriendin, een van je buren of collega’s, voor wie alleen jij iets kunt doen. Dat is de plek om te dienen, om de liefde van Christus handen en voeten te geven.
Voorganger in deze viering is pastor Frank Beuger.
