Het is zover, ook al kan ik het zelf bijna niet geloven. Ik ga met pensioen of met emeritaat, zoals dat van predikanten gezegd wordt. Op 9 juni heb ik 50 jaar gewerkt en het is voorbij gevlogen. Ooit begonnen met een vakantiebaantje bij de Twentse Courant in Hengelo, later verpleegkundige geworden, nog later predikant (dominee) en de laatste 9 jaar in dienst bij Mediant in de functie Geestelijk Verzorger.
En in die 9 jaar heb ik het werk binnen Mediant in m’n hart gesloten. Dat heeft met twee zaken te maken.
Op de eerste plaats met de mensen met wie ik opgetrokken heb, gesprekken heb gevoerd, begeleid heb in hun onmacht, frustraties, hun lijden. Met een lach en een traan. Met hen heb ik een band gekregen, een relatie opgebouwd. Dat zijn heel wat mensen geweest. En dat ga ik zeker missen. Het was geen éénrichtingsverkeer. De mensen hebben mij ook veel gebracht. Hun vertrouwen, hun waardering en warmte, hun medeleven in de jaren dat ik het zelf privé moeilijk had. Ook hun humor, wat ik in de contacten altijd belangrijk heb gevonden. Vaak heb ik gedacht, dat humor misschien soms beter werkte, als een pil.
Maar het zijn ook de medewerkers geweest, die ik in de loop der jaren heb leren kennen en met wie een goede verstandhouding is ontstaan. Medewerkers die loyaal waren aan de mensen in begeleiding en ondersteuning en soms voor moeilijke situaties kwamen te staan. Het was fijn om ook hen met een goed gesprek bij te kunnen staan.
Op de tweede plaats is dat de ruimte en de vrijheid in het werk. Dat brengt de functie met zich mee, maar die ik kreeg ik ook. Dat heb ik enorm gewaardeerd en daar ben ik ook dankbaar voor. Dat bood de mogelijkheid zelf invulling te geven, door heel Mediant te werken en veel mensen te leren kennen. Bovendien voelde ik dat de inbreng en deskundigheid van de geestelijk verzorger op waarde werd geschat!
Het werk als geestelijk verzorger was voor mijn niet alleen maar werk, waarmee ik de kost verdiende. Het was ook een ‘roeping’. Ik voelde me geroepen om mensen bij te staan die aan de kant staan of aan de kant worden gezet. Dat deed ik in dienst van Mediant, maar ook in verbondenheid met de Oecumenische Geloofsgemeenschap Helmerhoek, OGH. Deze gemeenschap houdt elke zondag een viering in het Helmertheater. Daar ligt de basis van mijn roeping en motivatie om dit werk te doen. Het heeft me veel voldoening gegeven en ik ben zeker trots op mijn arbeidscarrière die bij Mediant eindigt. Want in dit werk kwam samen wat ik mijn leven lang gedaan heb: zorgen, luisteren en er zijn voor mensen! Het heeft me veel gebracht!
Ik wil iedereen met wie ik de afgelopen jaren contact heb gehad en samen heb gewerkt, danken voor het vertrouwen, de betrokkenheid en inzet. Met name was dat Anneke Kemper, met wie ik jaren heb gewerkt. Sinds vorig jaar waren dat mijn collega’s Silvia Schomaker en Matthijs Wiskerke. Zij hebben zich het afgelopen jaar met veel verve ingewerkt in deze mooie baan. Ik draag het met vertrouwen aan hen en Marije van der Poel, mijn nieuwste collega, over.
Op zondag 7 juni neem ik afscheid met een kerkdienst om 10.00 uur in het Helmertheater en met een receptie daarna. Mocht je willen komen, je bent van harte welkom!
Bob Wijnbergen
Geestelijk Verzorger Mediant
Als nieuw geestelijk verzorger bij Mediant (per 1 mei) stel ik mij graag aan jullie voor. Mijn naam is Marije van der Poel en samen met mijn man Yoel woon ik in de oecumenische, ‘neo-monastieke’ leefgemeenschap van klooster Nieuw Sion, nabij Deventer. 
In samenwerking met Het Helmgras en de bloemengroep van de OGH organiseren wij op woensdag 17 juni weer een bloemschikavond.